Ön Çizgiyi Fazla Aşağı Çektirme: Ankara’da Pişmanlığın Kaynağı

Ankara’nın öğrenci ve kamu çalışanı yoğun nüfusu, ekim tarihlerinin çoğunlukla izin dönemlerine göre seçilmesine yol açıyor. Yazının devamı başkentte ekim öncesi ve sonrası sürece ışık tutuyor.

Saç çizgisi konusunda en sık rastladığım yanlış, ergenlik fotoğrafındaki alnı geri istemek. Kırk yaşında bir yüze yirmi yaşının düz ve alçak çizgisi yerleştirildiğinde ilk birkaç yıl hoş görünebilir, ama arkadaki saçlar dökülmeye devam ettikçe önde tek başına kalan bir şerit ortaya çıkar. Öte yandan saç ekimi Çankaya planlayanlar bu konuyu sık sık sorar.

İkinci yanlış, çizgiyi cetvelle çekilmiş gibi düz istemek. Kendiliğinden oluşmuş bir ön hatta kenar hafifçe zikzak çizer, şakaklara yaklaştıkça geriye kaçar; en ön sırada tek tek duran ince kıllar alından saça geçişi bulanıklaştırır. Kalın greftleri en ön sıraya dizmek, uzaktan bile oyuncak bebek saçı izlenimi verebilir.

Üçüncü yanlış, şakak köşelerini tamamen kapattırmak. Yetişkin bir erkekte bir miktar köşe geriliği olağandır ve yüze olgun bir çerçeve verir. Ankara’da çizgi çizilirken aynanın karşısında birkaç farklı yükseklik denemek, kararını somutlaştırır. Çoğu durumda Çankaya saç ekimi açısından bakıldığında bu ayrıntı küçük ama etkilidir.

Son yanlış, kendi yüz oranlarını hesaba katmamak. Alın yüksekliği, kaş ile çizgi arasındaki mesafe ve yüzün genişliği birlikte değerlendirilir. İşte kask ya da bone takan biriysen, çizginin kaskın kenarına denk gelip gelmediğini de düşün; Ankara’nın fabrikalarında sürekli sürtünen bir ön hat iyileşme döneminde fazladan özen ister.